Jakobici i Edynburg: historia, miejsca i połączenia z Outlanderem
Edinburgh: Outlander, palaces, and Jacobites day trip
Jakie jest połączenie między Edynburgiem a Jakobicami?
Edynburg był w centrum powstania jakobickiego z 1745 roku: Bonnie Prince Charlie wkroczył do miasta we wrześniu 1745 roku, był przyjęty w Holyroodhouse i sprawował dwór przez sześć tygodni, zanim kampania skierowała się na południe. Kluczowe miejsca jakobickie to pałac, okolice Holyrood i pole bitwy pod Prestonpans (25 minut od miasta).
Najbardziej romantyczna przegrana sprawa Szkocji — i gdzie jej szukać w Edynburgu
Ruch jakobicki — próba przywrócenia dynastii Stuartów na tron Wielkiej Brytanii po Chwalebnej Rewolucji 1688 roku — to jeden z najbardziej emocjonalnie rezonujących rozdziałów szkockiej historii. Ostatnie Powstanie Jakobickie z 1745 roku, prowadzone przez Karola Edwarda Stuarta (Bonnie Prince Charlie), było bliżej sukcesu niż jakiekolwiek inne, na krótko zdobyło Edynburg i zakończyło się katastrofą pod Culloden w kwietniu 1746 roku. Konsekwencje dla Wyżynnej Szkocji były niszczycielskie. Mitologia wyrosła z klęski ukształtowała szkocką tożsamość kulturową przez następne dwa wieki.
Edynburg nie był jedynie biernym obserwatorem tych wydarzeń. Miasto zostało zajęte przez siły jakobickie we wrześniu 1745 roku, a Bonnie Prince Charlie sprawował dwór w Pałacu Holyroodhouse przez sześć tygodni. Decyzja o marszu na południe w kierunku Anglii — podjęta w Holyrood — uruchomiła łańcuch wydarzeń prowadzących do Culloden. Historia jest skomplikowana, mitologia ogromna, a miejsca w Edynburgu i okolicach czynią tę historię namacalną.
Historyczne tło: kim byli Jakobici?
Po tym, jak Wilhelm Orański zastąpił Jakuba VII Szkocji (Jakuba II Anglii) w 1689 roku, usunięta dynastia Stuartów zachowała stronników — Jakobici, od Jacobus, łacińskiej formy imienia Jakub — którzy sprzeciwiali się hanowerskiej sukcesji. Były próby powstań w 1715 roku (Piętnastka, prowadzona przez hrabiego Mar w imieniu Jakuba VIII, Starego Pretendenta) i 1719 roku (próba wspierana przez Hiszpanię, zakończona pod Glenshiel). Obydwie się nie powiodły. Piętnastka dotarła aż do Perth, ale nigdy nie zajęła Edynburga.
Czterdziestka Piąta, zainicjowana w sierpniu 1745 roku przez Karola Edwarda Stuarta (Młodego Pretendenta, wnuka Jakuba VII), była innego charakteru. Karol wylądował na zachodnim wybrzeżu Szkocji z małą siłą francuską i zebrał armię wyżyńską. Rządowe siły pod dowództwem Sir Johna Cope’a zostały pokonane pod Prestonpans 21 września 1745 roku w bitwie, która trwała może dziesięć minut. Edynburg był bezbronny.
Edynburg w 1745 roku: Bonnie Prince Charlie w Holyrood
Bonnie Prince Charlie wszedł do Edynburga 17 września 1745 roku przez Bramę Netherbow (bramę stojącą niegdyś przy High Street, teraz oznaczoną mosiężnym zarysem w bruku). Miasto nie stawiało oporu — burmistrz i rada miejska byli sparaliżowani; garnizon zamku pod dowództwem generała Prestona trzymał twierdzę dla rządu, ale nie mógł powstrzymać zajęcia miasta.
Karol ustanowił swój dwór w Pałacu Holyroodhouse, który był rezydencją królewską Stuartów. Sześć tygodni, które spędził w Holyrood, było prawdopodobnie apogeum Czterdziestki Piątej: w pałacu odbywały się bale, wyżyńscy wodzowie i nizinni sympatycy uczestniczyli w dworze, i przez krótką chwilę wydawało się, że restauracja Stuartów może być naprawdę możliwa.
Decyzja o marszu na południe do Anglii była zaciekle debatowana w Holyrood. Niektórzy dowódcy argumentowali za konsolidacją kontroli nad Szkocją jako pierwszy krok; Karol i jego bardziej optymistyczni doradcy argumentowali, że szybkość była niezbędna i że angielscy Jakobici powstaną na pomoc. Wyruszyli na południe w październiku 1745 roku, dotarli aż do Derby (około 200 kilometrów od Londynu), a następnie zawrócili, gdy oczekiwane angielskie powstania się nie zmaterializowały.
Odwrót na północ zakończył się pod Culloden 16 kwietnia 1746 roku, gdzie rządowe siły Cumberlandu zniszczyły armię jakobicką w mniej niż godzinę. Karol uciekł; represje wobec wyżyńskiej Szkocji, które nastąpiły — Clearances, zakaz wyżyńskiego stroju, systematyczne rozmontowanie systemu klanowego — były bardziej niszczycielskie niż sama bitwa.
Kluczowe miejsca jakobickie w Edynburgu i okolicach
Pałac Holyroodhouse
Pałac jest głównym miejscem jakobickim w Edynburgu. Apartamenty, gdzie Karol sprawował dwór w 1745 roku, są częścią standardowej wycieczki pałacowej. Wielka Galeria ze 110 portretami szkockich monarchów stanowiła polityczne tło dla jego dworu. Dla letnich wizyt zalecane jest zarezerwowanie biletu wstępu do Pałacu Holyroodhouse z wyprzedzeniem.
Zamek Edynburg
Zamek Edynburg był przetrzymywany przez rząd przez całą oktupację miasta w 1745 roku. Karol nie podjął poważnej próby zdobycia go — nie miał ciężkiej artylerii potrzebnej do oblężenia, a długie oblężenie kosztowałoby go impet. Rola zamku w Czterdziestce Piątej jest więc głównie jako tego, czego Karol nie zdobył, co ograniczyło jego zdolność do twierdzenia pełnej kontroli nad Edynburgiem.
Historia jakobickich powiązań zamku poprzedza 1745 rok: wcześniejsze powstanie z 1715 roku krótko zagrażało zamkowi, i w sklepieniach zamkowych z następstw różnych powstań są inskrypcje jakobickich jeńców.
Pole bitwy pod Prestonpans
Dwadzieścia pięć kilometrów na wschód od Edynburga, pole bitwy pod Prestonpans — gdzie Jakobici pokonali armię rządową Cope’a we wrześniu 1745 roku — jest jednym z najlepiej zachowanych i najbardziej dostępnych XVIII-wiecznych pól bitwy w Szkocji. Centrum dziedzictwa pola bitwy i głaz upamiętniający miejsce można osiągnąć pociągiem z Edynburga (Waverley do Prestonpans, około 15 minut) i krótkim spacerem. Sezonowe wycieczki z przewodnikiem po terenie działają cyklicznie.
Canongate i High Street
Brama Netherbow — brama miejska, przez którą Karol wszedł do Edynburga — stała przy skrzyżowaniu High Street i Canongate. Sama brama została wyburzona w 1764 roku, ale jej zarys jest wytyczony w bruku. Canongate, które było oddzielnym burgiem od właściwego Edynburga w 1745 roku, pokazuje trasę wejścia armii jakobickiej.
Połączenie z Outlanderem: prawda versus fikcja
Serial telewizyjny Outlander, oparty na powieściach Diany Gabaldon, jest osadzony częściowo w okresie jakobickim i używa Bonnie Prince Charlie jako postaci. Kilka odcinków rozgrywa się w Edynburgu, w Holyroodhouse i w okolicznych krajobrazach. Serial znacznie zwiększył zainteresowanie historią jakobicką i konkretnymi lokalizacjami.
Jednodniowa wycieczka z Edynburga szlakiem Outlandera, pałaców i Jakobicktów obejmuje zarówno fikcyjne lokalizacje filmowe, jak i rzeczywiste miejsca historyczne, co czyni ją dobrą opcją dla gości, którzy przyjeżdżają do Szkocji przez serial i chcą historycznego kontekstu obok filmowego połączenia.
Szerzej skoncentrowane jednodniowe doświadczenie Outlander obejmuje szerszy zakres lokalizacji filmowych Outlandera w Centralnej Szkocji. Szczegóły konkretnych miejsc filmowych zawiera przewodnik po lokalizacjach Outlandera.
Jakobicki Edynburg w szerszym kontekście: Culloden i Wyżyny
Historia jakobicka nie kończy się w Edynburgu. Kampania przeniosła się na północ, klęska pod Culloden wydarzyła się w Inverness-shire, a konsekwencje — zniszczenie systemu klanowego, Clearances Wyżyńskie, wyludnienie dolin — były doświadczane w Wyżynach, a nie w Edynburgu. Dla gości chcących prześledzić całą historię, wyżyńska jednodniowa wycieczka obejmująca trasę odwrotu i krajobraz związany z Czterdziestką Piątą uzupełnia to, co Edynburg zaczyna.
Jednodniowe wycieczki do Loch Ness i Glencoe z Edynburga przechodzą przez krajobrazy bezpośrednio związane z okresem jakobickim. Glencoe, gdzie Masakra z 1692 roku zabiła trzydziestu ośmiu MacDonaldów (autoryzowana przez Koronę zbrodnia przeciwko klanowi o sympatiach jakobickich), jest dwie do trzech godzin od Edynburga. Przewodnik po jednodniowej wycieczce do Glencoe omawia historię masakry obok krajobrazu.
Jakobicka mitologia: dlaczego wciąż ma znaczenie
Apel sprawy jakobickiej z perspektywy czasu — i zawsze był rozumiany z perspektywy czasu, a nie w danej chwili — polega częściowo na romantyce przegranych spraw i częściowo na połączeniu, które zapewnia ze Szkocją comprehensively zniszczoną w jej następstwie. Wyżyńska kultura, na której Bonnie Prince Charlie polegał dla swojej armii, została rozmontowana w ciągu pokolenia od Culloden. Fakt, że osobiście był próżną, samooszukującą się postacią, która późniejsze lata spędziła pijana w Rzymie, jest w dużej mierze nieistotny dla mitologii; ludzie, którzy za nim poszli i za to cierpieli, są rzeczywistym przedmiotem emocjonalnej odpowiedzi.
Dla gości, którzy czują się bardziej dotknięci tą historią niż się spodziewali, Narodowe Muzeum Szkocji — pięć minut spacerem od Royal Mile, bezpłatny wstęp — ma znakomitą kolekcję materiałów jakobickich, w tym osobiste przedmioty związane z Bonnie Prince Charlie i następstwami Culloden.
Najczęściej zadawane pytania o Jakobicach i Edynburgu
Czym było Powstanie Jakobickie z 1745 roku?
Próba Karola Edwarda Stuarta (Bonnie Prince Charlie, wnuka Jakuba VII) odzyskania brytyjskiego tronu dla dynastii Stuartów. Powstanie rozpoczęło się w Zachodnim Wyżu, zajęło Edynburg we wrześniu 1745 roku, posunęło się tak daleko na południe jak Derby, a następnie cofnęło się na północ i zostało zniszczone w Bitwie pod Culloden w kwietniu 1746 roku.
Czy mogę odwiedzić miejsca związane z Bonnie Prince Charlie w Edynburgu?
Pałac Holyroodhouse, gdzie sprawował dwór jesienią 1745 roku, jest głównym miejscem. Canongate, gdzie wkroczył do miasta, jest dostępny jako część spaceru Royal Mile. Muzeum Narodowe Szkocji ma znaczące kolekcje jakobickie. Pole bitwy pod Prestonpans jest 25 minut od Edynburga pociągiem.
Co stało się z Bonnie Prince Charlie po Culloden?
Przez pięć miesięcy ukrywał się w Szkockich Wyżynach i na wyspach, unikając rządowych wojsk z pomocą miejscowych sympatyków. Pomoc Flory MacDonald, która pomogła mu uciec na Skye przebranego za służącą, stała się jednym z najbardziej celenych epizodów Powstania. Ostatecznie uciekł do Francji we wrześniu 1746 roku i resztę życia spędził na europejskim wygnaniu, umierając w Rzymie w 1788 roku.
Czy Outlander jest historycznie dokładny w kwestii Jakobicktów?
W zasadzie historyczne tło jest traktowane z rozsądną dokładnością — lokalizacje, struktura społeczna, sytuacja polityczna i główne wydarzenia są rozpoznawalne. Konkretne postacie i wątki są fikcyjne. Powieści Diany Gabaldon oparte są na solidnych badaniach historycznych, a adaptacja telewizyjna to utrzymuje. Emocjonalny charakter Czterdziestki Piątej — wyżyńska lojalność, ostateczna katastrofa — jest oddany z większą uczciwością niż większość fikcji historycznej.
Gdzie mogę zobaczyć artefakty jakobickie?
Muzeum Narodowe Szkocji (bezpłatne, przy Chambers Street) ma silną kolekcję. Pałac Holyroodhouse ma przedmioty związane z ocupacją z 1745 roku. Centrum turystyczne Pola Bitwy pod Culloden (blisko Inverness, około 3 godziny od Edynburga) ma najbardziej skoncentrowaną kolekcję artefaktów bitewnych i najbardziej kompletną historyczną narrację.
Najlepsze doświadczenia
Aktywności do rezerwacji z zweryfikowanymi cenami i natychmiastowym potwierdzeniem na GetYourGuide.
